การขายฝาก คือการซื้อขายอย่างหนึ่งแบบมีเงื่อนไข โดยผู้ซื้อและผู้ขายต้องไปทำสัญญาซื้อ-ขายต่อเจ้าพนักงาน ณ สำนักงานที่ดิน เช่นเดียวกับการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ทั่วไป และเสียค่าใช้จ่ายในการโอนกรรมสิทธิ์ ทั้งค่าภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย ค่าธรรมเนียม และค่าอากรหรือภาษีธุรกิจเฉพาะเท่ากับการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ตามปกติ รวมทั้งกรรมสิทธิ์ในการถือครองทรัพย์สินจะตกเป็นของผู้ซื้อฝากทันที เพียงแต่มีข้อแม้ว่าผู้ขายฝากสามารถไถ่ทรัพย์สินนี้คืนได้ภายในระยะเวลาที่กำหนด และสามารถตกลงกันขยายกำหนดเวลาไถ่ทรัพย์สินคืนได้ (ทั้งนี้ต้องไม่เกินกรอบที่กฎหมายกำหนดไว้ คือ 10 ปี)
การขายฝากมีสิ่งที่แตกต่างจากการจำนอง คือ กรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์ได้เปลี่ยนเป็นของผู้ซื้อฝากทันที หากผู้ขายฝากไม่มาใช้สิทธิ์ไถ่ถอนคืนภายในเวลาที่กำหนด กรรมสิทธิ์จะตกเป็นของผู้ซื้อฝากโดยสมบูรณ์
ส่วนการจำนอง เมื่อผู้จำนองผิดเงื่อนไขสัญญาการชำระหนี้ ผู้รับจำนองจะต้องใช้ช่องทางการบังคับคดีตามกฎหมายเพื่อขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นเพื่อมาชำระหนี้ ซึ่งในขั้นตอนนี้จะต้องใช้เวลานานพอสมควร
ค่าใช้จ่ายในการจดจำนองที่สำนักงานที่ดิน เท่ากับ 1% ของราคาจำนอง ส่วนค่าใช้จ่ายในการขายฝากที่สำนักงานที่ดิน จะมากกว่า คือเท่ากับการซื้อ-ขายจริง (โดยส่วนมากจะมีค่าใช้จ่ายระหว่าง 3-6 % ของราคาซื้อ-ขาย ซึ่งแปรเปลี่ยนตามแต่ราคาซื้อ-ขาย ราคาประเมินของทางราชการ และจำนวนปีที่ถือครองฯ)